Enxertos de pel

Un transplante ou enxerto é un tratamento médico que consiste en trasladar órganos, tecidos ou células dunha persoa a outra. O órgano transplantado reemplaza e asume a función do órgano danado do receptor, salvándolle a vida ou mellorando a calidade de vida.

A pel é un órgano de revestimento externo do corpo humano. É responsable da protección do organismo contra o medio externo.

Un enxerto de pel é un parche cutáneo que se extrae quirúrxicamente dun área do corpo e se transplanta ou se pega a outra área.

Os enxertos de pel realízanse a través de anestesia xeral . Tómase pel sá dun lugar do corpo (sitio doante). A maioría das persoas que se somenten a un enxerto de pel practicaselle un enxerto de grosor parcial, no cal se toma pel das dúas capas cutáneas superiores do sitio doante (epiderme) e da capa por debaixo da epiderme (derme). O sitio pode ser calquera área do corpo, a maioría soe ser nas nádegas ou na parte interior do muslo.

O enxerto exténdese con coidado na área descuberta donde se vai a transplantar e sostense no lugar, xa sexa presionando suavemente cun vendaxe groso que o recobra ou por medio de grapas. A área doante cóbrese cunha vendaxe estéril.

As persoas que sofren unha pérdida de tecido máis profundo poden necesitar un enxerto de pel de grosor total. Require o groso completo da pel do sitio doante e non só as dúas capas superiores.

O enxerto de pel de grosor total é complicado. O colgaxo da pel do sitio doante abarca os músculos e rego sanguíneo que se transplantan a área do enxerto. Os lugares doantes comúns inclúen a caixa torácica, costas ou a parede abdominal.

As persoas que teñen que someterse a iso é debido a que a persoa sufriu unha infección, iso provocou a perdida de pel; queimaduras; cancro de pel; feridas moi grandes; úlceras venosa ou úlceras diabéticas que non sanan.

Os riscos da anestesia son:

Os riscos da cirurxía son:

Antes do procedemento de transplantar a pel, o pacente debe decirlle ao médico se está tomando algún medicamento. Os días antes da cirurxía, o paciente non pode tomar fármacos que dificulten a coagulación do sangue; preguntarlle que medicamentos debe tomar e se o paciente fuma, debe deixalo.

Se o pacente ten diabetes, ten que tomar os medicamentos como de costume.

No día da cirurxía, non se pode comer nin beber durante 8 ou 12 horas antes da cirurxía e tamén debe tomar os medicamentos que lle recomendaron.

Despois da cirurxía, o enxerto de pel debe protexerse contra trauma, é dicir, non pode levar ningún golpe ou estiralo moito, durante 2 ou 3 semanas aproximadamente. Moitas persoas necesitan fisioterapia despois do enxerto pero eso depende da zona que se transplantou.

Os enxertos de grosor total necesitan un período de recuperación máis longo. A maioría das persoas con ese tipo de enxertos necesitan permanecer no hospital durante 1 ou 2 semanas.

Os novos vasos sanguíneos comezan a crecer ao cabo de 36 horas. A maioría son efectivos pero nalgúns casos (nos que sanan mal) é necesario un segundo enxerto.


Esta entrada foi publicada en Enfermidades, Materia CCMCO. Garda o enlace permanente.

Deixa unha resposta